Edebi Köşe Şekilsiz İntihar Kumpanyası – Şiir

Şekilsiz İntihar Kumpanyası – Şiir

571
4
Paylaş

Ölü toprak bir tabut insanı eşeledi.

Ayrışmaya yüzü olmayan

kabuksu çehre

üzengilerde yerini arıyor.

Mezar taşları ağdalı sözcükler,

unutulmuş fatiha,

ölüm sadece dilini yutmuşlara…

 

Ağızları taşlı kanatsız kozmos kuşları

uçaraktan cesetleri geçip

bir intihar şarkısı fısıldıyor:

 

Ölüm insanlaşıyor!

 

ve bir ürperti düştü

camdan tabuta.

Çırılçıplak uzanıyor ötekinin toprağı.

“De te fabula narratur!”

Belki anlatılan cehennemin hikayesidir.

Belki kırmızı bir şelalenin

korlanmış ateşleri müstahaktır!

 

Belki de yıldırım düşmüştür göklere.

İple sallanmış boynun tomurcukları

yeşermeden gövdede.

Yahut yüksekçe bir binanın

kepaze acıları atlamıştır.

tek celsede ölümün ayaklarına.

 

Ölüm ise vurduğunda ayaklara

Bir tabut insan ölü toprağı eşeledi.

4 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here