Edebi Köşe Seksen Ölümü – Şiir

Seksen Ölümü – Şiir

210
0
Paylaş

Ben seksenlerde doğdum.

Benim ruhum seksenlerde doğdu.

İhtilaller baş gösterdi

devri fukaralığıma teslim ettim.

Yalanlardı,

inanmazlardı,

çırpınırlardı,

devrik cümlelerim iflah olmazdı.

Kara örtüler örterlerdi çocukların hayallerine.

Sonra bir ara kış gelir

kış boğazın köylerine değer

kış boğazın sularına gider

ihtilaller bir küçük çocuğun

tarihteki ilk adımına benzer.

 

Ben yirmisini geçmiş bir delikanlıyım

şayet kabul ederseniz

seksenlerde doğdu ruhum.

Kara gümrük sımsıkı elinde subayların

kol kola gezmiş miğferlerin dibinde bir şiiri bestelerim

bir miğfer altında sallandırılır hayatım.

Savaşın en hakiki kurşununu elbette şairler saplar

burada sonlandırılır hayatım.

Ve her miğfer, ihtilallerin gölgesinde serinler.

 

Damarlarım sekiz yüz metreden aşağıya işiyor

son harbın duvarlarında

yüksük otlarıyla yattığım yere.

Seksenlerde inandığım yere

iki binlerde gömülmek üzere.

İki çarşafın arasında sarılmış

tütün renginde şiirlerin

gömüldüğü bir düzlüktü sanırım,

kapalı havanın ardından gelen iki el silah sesi

iki el hovardaların göğsünden göğsüme

silah sesleri!

Ki direnmeliydim, seksenlerdeyim,

Şair dostlarım vardır benim

dikkatli olmazsam

bir sonraki şiirin ilk dizesindeyim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here